Uzun Mesafe Kosmak Vucutla Baslar, Zihinle Biter

Benim icin uzun mesafe 21 km. Ilk yari maratonumu 2012 yilinda Antalya’da kostum. Sonrasinda da daha uzun kosma hevesim olmadi hic. Daha fazlasinin vucudu cok zorladigini dusunuyorum. 21km cok tadinda benim icin, bir zorluk barindiriyor, bitirdiginde kendinle gurur duyuyuyorsun ve vucudunu daha da ilerisi icin zorlamamis oluyorsun. Ama Triathlon yapmak istiyorum, baska bir yazi konusu:)

Antreman yapmadan kosuldugunda vucudunun kendini krouduguna ve seni kosturmadigina sahit oldum. Iyi ki kendinden bir uyari mekanizmasi var. Hazirlik yapmadan kosabilecegimi sandigim bir Adana maratonunda dizimi sakatladim ve uzunca bir sure kosamadim. Buradan edindigim tecrube ile bu seneki Antalya maratonu icin Ocak ayinda kosmaya basladim. Istedigim gibi hazirlandigim soylenemez. Iki ay boyunca en fazla 9km kosmusum o da bir kere. 2 kere de 8 km. Ama hicbir zaman istedigin gibi hazirlanamiyorsun maalesef. Gunun telasindan muhakkak onune engeller cikiyor. Hicbirsey olmazsa zihnin cok yorgunsun diyor. Ah bu zihnimiz. Ne cok sey soyluyor bize. Onu dinlemeyip gece 10’da banda ciktigimda ve hic yoktan bir 5 km. kostugumda ayni zihin bana ‘Ohhh, iyi i yaptin Sedef, kendini ne guzel hissediyorsun simdi’ diyor. Guvenmiyorum zihnime. 2 yas sendromu yasayan cocuk gibi sesleri duymazdan gelip dikkatini baska yone yonlendirmem gerekiyor:)

Tamam istedigim gibi hazirlanamadim, yaristan bir hafta once 8k kosusunda dizim yine siddetle agrimaya basladi. Cok moralim bozuldu. Tempomu dusurmem gerekti. Bir 5k daha kosarak tempomu ayarladim. Bir kosu calma listesi hazirladim. tempoma uygun ve beni motive eden tum sarkilari kaydettim. Son 5k yi da onunla kostum. Dizim fena degildi. Ama 21k icin 5k hicbir zaman bir olcu degil. Genelde 10km den sonra vucudun sinyal vermeye basliyor en azindan benim icin oyle.

Uzun mesafe kosmak zihinsel, nokta. Yaris gunu 6 Mart. Guzel bir grupla coluk cocuk Antalya’dayiz. Herkes durumundan memnun degil ama yine de pozitif konusuyoruz birbirimizle. Herkes farkinda cunku zihin oyunlarinin.

Ve kosu basladi. Kulagimda muzigim, yanimda arkadaslarim. Daha hizli kosanlar, biraz geride kalanlar, bense karar aldim ya ayni tempoda kosacagim. Muzik ritmi ile kosuyorum. Vucudumdan degisik sinyaller geliyor, hemen baska seyler dusunmeye basliyorum. Allahtan manzara sahane. Antalya’nin dag ve deniz kombinasyonuna dalip gidiyorsun. Hava kosu icin cok sicak ama olsun. En azindan yagmurlu degil. Surekli pozitif dusunce. 13.km… Dizimin kitlendigini hissettim. Pelin Abla ile yan yanayiz. Biraz yavaslayalim Sedef dedi. Yavasladim. Ve hemen boyle bir agri yok dizimde telkinlerine basladim. Cunku oraya odaklandigimda bu girdabin icinden cikamam. Kitlenir kalirim ve yurumeye baslarim. Yapmadim. Dikkatimi dizimden baska yone cevirdim. Bir yandan spirituel benligim alevlendi. Ve icimdeki gucu uyandirmak uzere harekete gectim. Artik neye inaniyorsaniz.

koseyi donup Bitis Cizgisini gordugundeki hislerin, mesafenin bir turlu bitmek bilmemesi, senin gaza gelmen ve daha hizli kosma istegin, bittiginde hissettigin tarif edilemez duygu, hepsi, hazirlik sahfasindan baslayarak yasadigin yolculugun sahane sona ermesi demek.

Darisi sonrakilere…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s